Düş'tüm, dedim elinin tersinde.
Hayır dedi, kesince.
Düş olsan, fark etmezdim seni !
Sevgim sana güç veriyor mu, diye sordum.
Başını çevirdi, yüzünde kalmamış takatle.
Hayır dedi, inatla !
Öyle olsa, yıkılmazdım her 'Seni Seviyorum' deyişinde !
Özledin mi beni, dedim.
Sustu !
Nefesini en derinden aldı ve,
Özlenmez mi, dedi !
Git dedim !
Git !
Sen kalınca genişliyor bu dünya ve kayboluyorum uçsuz bucaksızlığında !
Hayır, dedi, sertçe!
Gidersem, kahraman olurum!
Kalırsam, senin!
Küserim, dedim, kırılgan çocukluğum sitemimde.
Hayır, dedi gülerek..
Küsmek, susmayı göze almaktır.
Ama sen korkarsın kendi sessizliğinden ve susamazsın!
Gel, dedim, o zaman!
sesim fısıltı gürültüsünde.
Gel..
Durdu!
Hayır, dedi,
Gelirsem biter aşk..
Kahraman Tazeoğlu'nun şiiri..Çok etkiledi okuduğumda ,şiir yazmak kadar heyecan verici ,hatta başkasının şiirini okuduğumda daha çok heyecanlanıyorum,Bir sürü soru ortaya çıkıyor,cevaplarını asla bulamadığım.. Soruyorum kendime ;nasıl hissetmiş bu duyguları ,kim hissettirmiş acaba diyorum.Kim üzmüş bu kadar ya da kimi üzmüş ,de yazmış böyle dizeleri..Kim bırakmış yarı yolda yada kimleri bırakmış bir başına ,kimi düşünmekten gözüne uyku girmemiş,kimi merak etmiş..Kimi başkasına sormuş günlerce ,aylarca,yıllarca, kendisini artık sevmediğini bilmesine rağmen,bir umut aramış.. Umutsuzca..Kim ona 'aşk' ı anlatmış ve sonra öğrendiği 'aşk'ı kimlere anlatmış..
Cevaplarını bilemesem de sormaktan vazgeçmiyorum..Bu uçsuz bucaksız sorularla tekrar dönüp okuyorum şiiri,kafamda daha bir oturuyor sanki...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder